Ηθική και Δεοντολογία

Η ΕΕΝΕΕ και το Δίκτυο Νοσηλευτικής Έρευνας ακολουθεί τα πρότυπα και τους κανονισμούς της Ελληνικής αλλά και διεθνούς νομοθεσίας για την ερευνητική ηθική και δεοντολογία και τον σεβασμό των πνευματικών δικαιωμάτων (βλέπε παρακάτω σχετικούς συνδέσμους).

Σχετικοί σύνδεσμοι:

1. Κώδικας Νοσηλευτικής Δεοντολογίας (Προεδρικό διάταγμα υπ' αρ. 216 18/7/2001).
2. Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Υπ. Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης).
3. Συνθήκη του Ελσίνκι (WORLD MEDICAL ASSOCIATION).
4. Κώδικας Δεοντολογίας για την έρευνα στις βιολογικές επιστήμες (Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής).
5. Νόμος 2121/1993: «Πνευματική ιδιοκτησία, συγγενικά δικαιώματα και πολιτιστικά θέματα» (ΦΕΚ Α΄ 25/ 4.3.1993).

Η ΕΕΝΕΕ επισημαίνει ιδιαίτερα τα εξής:

1. Ο νοσηλευτής που διεξάγει έρευνα είναι ωφέλιμο να καθιστά γνωστές κατά προτεραιότητα, στην νοσηλευτική κοινότητα, τα συμπεράσματα στα οποία έχει καταλήξει από την ερευνητική του μελέτη.
2. Ο νοσηλευτής σε κάθε επιστημονική ανακοίνωσή του οφείλει να αναφέρει όλους τους συνεργάτες που συνέβαλαν στο περιεχόμενο της επιστημονικής ανακοίνωσης. Επιπλέον, δηλώνει οπωσδήποτε τον φορέα (Δίκτυο Νοσηλευτικής Έρευνας) που υποστήριξε την ερευνητική του προσπάθεια.
3. Η γενική αρχή της ΕΕΝΕΕ είναι ότι οι γνώσεις και τα πνευματικά δικαιώματα που προκύπτουν από ερευνητικές μελέτες ανήκουν στους ερευνητές από τους οποίους προέκυψε η νέα γνώση.
4. Η γνώση που προκύπτει από έρευνα από περισσότερους του ενός «κύριους ερευνητές», ανήκει κατά συγκυριότητα στους συγκεκριμένους ερευνητές. Οι εν λόγω ερευνητές συμφωνούν εκ των προτέρων μεταξύ τους, ως προς τον επιμερισμό των γνώσεων και των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.
5. Δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα ενός ή περισσοτέρων «συνεργατών» να ζητήσουν ή να εξασκήσουν, την κυριότητα των γνώσεων ενός ερευνητικού έργου.
6. O «κύριος ερευνητής» διατηρεί το δικαίωμα να παραχωρήσει αυτόβουλα την κυριότητα των γνώσεων ή μέρους αυτής, ή την κατανομή της κυριότητας των γνώσεων ενός ερευνητικού έργου σε έναν ή περισσότερους «συνεργάτες».
7. Θεωρείται αντιδεοντολογική ενέργεια από τους «συνεργάτες» όταν η ερευνητική πρόταση που τους γνωστοποιείται προς υλοποίηση, χρησιμοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο από τους ίδιους ως πρωτότυπη.